Waar blijft de woede?

Vandaag stuurde ik een berichtje op twitter in het kader van de verkiezingen:

“Wanneer krijg ik naast kiesrecht het recht om rechtstreeks betrokken te zijn? Het is onvoldoende om 1x per 4 jr mijn stem uit te brengen”. Ik kreeg veel reacties.

• Helemaal mee eens! We moeten gewend raken om regelmatig te gaan stemmen. Ik vind het niet erg om 1 x per maand te stemmen.
• Precies, Democratie 2.0. Niet stemmen op een partij maar op de onderwerpen die ik belangrijk vind.

Uiteraard kreeg ik ook veel reacties dat ik me moest aanmelden bij een politieke partij en mezelf verkiesbaar moest stellen. Maar het laatste dat ik wil is meepraten met partijen in de huidige democratie. Ik wil namelijk niet meepraten, maar betrokken zijn en meedoen. Dus niet participeren door elke week te vergaderen, maar door samen te werken in een samenleving waarin we samen problemen aanpakken. Ik werd gesteund in deze gedachte door de prachtige documentaire die deze week werd uitgezonden door Tegenlicht “Waar is de woede?”

De wereldeconomie is in crisis. Het vertrouwen in de politiek en in de banken is sterk gedaald. Mensen zijn boos op de banken en op een economisch systeem waar slechts een handjevol mensen de exorbitante vruchten van plukt. Toch blijven massale protesten uit. Hoe komt dat? Waar blijft de woede? En waar leidt de onvrede tot verandering?

Helden

De helden werden gevonden in Barcelona, Tallinn en Jakarta. Wat hen verbindt is dat ze niet wachten op politieke partijen om de wereld te verbeteren. Ze doen het gewoon zelf. Eric Duran toonde aan dat het geldsysteem niet klopt door Spaanse banken te beroven. Hij vond dat het niet klopte en was het zat. Hij gelooft dat we banken niet nodig hebben wanneer we vertrouwen op de mensen met wie we samenleven. In Spanje wordt hij nu gezien als een soort Robin Hood. Zou sociaal kapitaal met een nieuw waardesysteem een deel van de oplossing zijn?

Birgit Tolmann zette in Estland Õnnepank (Bank of Happiness) zeer succesvol op. Het is een bank voor ruilhandel waarin je goede daden aanbiedt en ontvangt. En in Jakarta is door Zaim Saidi een nieuwe waardevaste munteenheid geïntroduceerd.

Socioloog Castells vertelt: ”People are trying to change their lives without going through the mediation of politics. It’s a new economic culture, a culture of Do-It-Yourself, Organize-It-Yourself!

Bij deze mijn oproep: doe je mee?

{ 1 reactie }